Optyczna czujka dymu LEP OSD23 to nowoczesny czujnik, przeznaczony jest do wykrywania obecności dymu w powietrzu, w początkowej fazie powstawania pożaru. Parametry elektryczne czujki OSD23 umożliwiają stosowanie jej z powodzeniem w systemach sygnalizacji pożaru. Urządzenie sprzedawane jest w zestawie z gniazdem GNP18, które służy do podłączenia czujki do typowego systemu oddymiania. Oprócz właściwego zasilania czujki, gniazdo GNP18 umożliwia podłączenie zewnętrznego wskaźnika zadziałania oraz pozwala na łatwe odłączenie czujki z miejsca zainstalowania dla celów serwisowych – czyszczenie.
Zastosowanie
Optyczna czujka dymu OSD23 pracuje w liniach dozorowych central sygnalizacji pożarowej i przeznaczona jest do wykrywania obecności w powietrzu dymu będącego produktem spalania lub żarzenia typowych materiałów stanowiących elementy konstrukcyjne oraz elementy wyposażenia wnętrz. Czujka jest przystosowana do pracy w pomieszczeniach zamkniętych, w których w normalnych warunkach nie występuje dym, kurz i skraplanie pary wodnej.
|

Rys.1 Wykres prądu alarmowania czujki OSD 23.
|
|
Zasada działania
Proces pomiaru gęstości dymu polega na detekcji światła odbitego od cząstek dymu, który przedostaje się do wnętrza komory pomiarowej poprzez szczeliny w koszyku, oraz otwory w specjalnym labiryncie optycznym, uniemożliwiającym jednocześnie dostanie się światła oraz owadów do wnętrza komory pomiarowej. Konstrukcja komory pomiarowej ma na celu uodpornienie czujki OSD23 na zewnętrzne światło, owady i przypadkowe nieistotne smugi dymu np. papierosowego. Wnętrze komory jest oświetlane w odstępach 3 sekundowych silnymi błyskami światła podczerwonego wytworzonego przez specjalną laserującą diodę LED ustawioną pod takim kątem do osi detektora – diody PIN – aby światło z diody nie oświetlało bezpośrednio detektora. Stałe powtarzające się przekroczenie progu zadymienia komory pomiarowej powoduje przejście układu logicznego czujki w zatrzaskowy stan alarmowania. Układ logiczny czujki nie wprowadzi czujki w stan alarmu jeżeli przekroczenie progu zadymienia będzie jednorazowe. Wyłączenie czujki ze stanu alarmowania jest możliwe po całkowitym przedmuchaniu czujki i obniżeniu zasilania poniżej 2V na minimum 1sec.
|
Budowa czujnika OSD23 i gniazda GNP18
Czujnik OSD 23 składa się z dwóch zasadniczych części: elektronicznej tak zwany korpus czujki, optyczno-dymowej tak zwany komora optyczna - koszyk. Gniazdo GNP18 zbudowane jest jako element z tworzywa sztucznego wyposażony w złącza umożliwiające podłączenie czujki OSD23, przystosowanego do montażu na suficie za pomocą np. kołków rozporowych w rozstawie 90 mm. Obudowa posiada mechaniczną blokadę uniemożliwiającą wymontowanie czujki OSD23 z gniazda bez użycia klucza. Rezygnacja z blokady polega na wyłamaniu plastikowego zatrzasku przed wkręceniem czujki.
|
|

Rys.2 Budowa czujnika i gniazda.
|
Instalacja
Ustalając ilość i rozmieszczenie optycznych czujek dymu OSD23 należy kierować się geometrią pomieszczenia (powierzchnia kształt stropy wysokość, itp.), przeznaczeniem oraz warunkami otoczenia w nadzorowanym pomieszczeniu. Pomieszczenia zamknięte, w których czujki mogą być instalowane powinny być wolne od dymu, nadmiernej ilości pyłu, oparów substancji żrących i powodujących korozję. Podczas eksploatacji niedopuszczalne jest powstawanie rosy lub szadzi na powierzchniach czujki. Budynki w których montowane są czujki OSD23 powinny posiadać instalację odgromową. W przypadku czujek OSD 23 zalecane jest przed rozpoczęciem normalnej procedury uruchomienia systemu PPOŻ podanie na linie zasilającą czujki normalnego napięcia dozorowania na okres kilku minut dotyczy to w szczególności czujek, które nie pracowały pod napięciem przez dobę lub dłużej. Przy pierwszym uruchamianiu systemu zaleca się sprawdzanie działania czujki przez zadymienie. Test zadymienia należy przeprowadzić indywidualnie dla każdej czujki.
|

Rys.3 Powierzchnia dozorowania.
|
|
Ilość czujek OSD23 należy tak dobrać aby nie została przekroczona dla każdej czujki maksymalna powierzchnia dozorowania oraz maksymalny poziomy odstęp między najbardziej oddalonym punktem na stropie we wszystkich zabezpieczanych pomieszczeniach.
A - maksymalna powierzchnia dozorowania, D - maksymalny poziomy odstęp między najbardziej odległym punktem na stropie a czujką.
|
Konserwacja i przegląd
Zgodnie z zalecaniami Centrum Naukowo Badawczego Ochrony Przeciwpożarowej należy stosować następujące czasookresy konserwacji optycznych czujek dymu:
- raz na miesiąc w pomieszczeniach zapylonych
- raz na kwartał w pomieszczeniach o średnim zapyleniu
- raz na pół roku w pomieszczeniach o znikomym zapyleniu np.: pomieszczenia biurowe bez wykładzin.
Stopień zapylenia pomieszczeń określa każdorazowo projektant systemu wraz z inwestorem oraz inspektorem nadzoru wizji lokalnej w nadzorowanym obiekcie.